Փաշինյանի երեկվա «պատմական» ելույթը համաձայնեցված է եղել միջնորդների հետ

Ըստ իշխանության մոտ կանգնած շրջանակների, Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ելույթը, որտեղ նա առաջին անգամ խոստովանեց, որ «...պետք է իջեցնել Արցախի կարգավիճակի պահանջը...», որը գործնականում նշանակում է համաձայնվել, որ Արցախը մնա Ադրբեջանի կազմի մեջ, նախապես համաձայնեցված է եղել միջնորդների հետ, Փարիզի, Վաշինգտոնի և Մոսկվայի: Փաշինյանը գրեթե համաձայնվել է Ադրբեջանի պահանջի հետ, թողնել Արցախը Ադրբեջանի կազմում, պայմանով, որ միջնորդները նույնպես կհրաժարվեն նախկինում  ընդունված Մադրիդյան սկզբունքներից և նոր առաջարկությունով հանդես կգան: Փաշինյանի համար դա անհրաժեշտ է, որպեսզի նա դա ներկայացնի որպես «դրսի» պահանջ, ինչպես որ հայտարարեց Լևոն-Տեր-Պետրոսյանը 1997-ին:

Ըստ իշխանության մոտ կանգնած տեղեկատվության, միջնորդները համաձայնվել են այսպիսի արմատական փոփոխության, որպեսզի Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև կնքվի «խաղաղության» պայմանագիր: Հակառակ դեպքում, Ադրբեջանը Թուրքիայի հորդորով կարող է շանտաժի  ենթարկել միջնորդներին, թե  ռազմական գործողություններ կսկսի ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի, այլև Հայաստանի ուղղությամբ:

Մյուս կողմից, այդ «խաղաղություն» կոչվող պայմանագրի կնքումով, միջնորդներից ամեն մեկը սեփական ծրագրերն ունի իր ազդեցությունը ուժեղացնելու  համար Հայաստանի վրա:

Նրանք  հայ ժողովուրդի համար այս ոչ պոպուլյար քայլը ուզում են իրականացնել Փաշինյանի ձեռքերով, որպեսզի հետո հետփաշինյանական իշխանության ձևավորման  մեջ իրենց մեծ փայը  ունենան:

Իսկ այսօր, նրանք ցանկանում են Փաշինյանից մաքսիմալ հրապարակային ձևով տարանջատվել, որպեսզի չմեղադրվեն հայավնաս պայմանավորվածությունների հետ կապ ունենալու մեջ: Մինչդեռ Փաշինյանը, ճիշտ հակառակը, պահանջում է նրանցից հրապարակայնորեն իրեն աջակցել, որպեսզի ինքը միայնակ չկրի այդ պատասխանատվությունը, գոնե մեղքի բաժնի մի մասը փորձի դնել միջնորդների վրա, նշելով, թե Արցախի կարգավիճակի իջեցման պահանջը ոչ միայն Ադրբեջանն է ցանկանում, այլև ողջ աշխարհը:

Թե ինչպես կզարգանան հետագա գործընթացները, դժվար է կանխատեսել, սակայն պարզ է մեկ բան, Հայաստանը մոտ ժամանակներս կանգնելու է նոր ցնցումների առաջ, որտեղ երևավուլու  է ոչ թե խոստացված «խաղաղ դարաշրջանը», այլ մի մռայլ և անորոշ ժամանակաշրջան լի մեծ վտանգներով, թե Արցախի, և թե Հայաստանի համար:

Սա է իրականությունը:

Արտակ Հակոբյան