Ասել է թե՝ ավելի լավ չէր, արդյո՞ք, ապրել «նախկին թալանչիների» կողմից «ավերված» այդպիսի երկրում, քան այն «Հայրենիքում», որը խոսքով ժողովրդավար ու շենացող է, իսկ իրականում՝ բռնապետական և օր-օրի հյուծվող

Երանի այն երկրի ապրած ժամանակներին, որը տարիներ շարունակ ղեկավարվելով «թալանչի» իշխանությունների կողմից, կարողանում էր

 

-«80-ականների զենքով» պահել արյամբ ազատագրված իր պատմական Հայրենիքի հազարավոր քառակուսի կիլոմետրերով տարածքները,

 

-աշխարհի ու, առավել ևս, պարտված թշնամու հետ խոսել հաղթողի դիրքերից,

 

-գրեթե վերականգնել 88-ի երկրաշարժի արդյունքում ունեցած աղետի գոտին,

 

-մութ ու ցուրտ տարիների գյուղերն ու քաղաքները հնարավորության սահմանում դարձնել լուսավոր ու տաքուկ,

 

-բանակն աստիճանաբար համալրել ժամանակակից զինատեսակներով, այդ թվում՝ հրթիռահրետանային ու հակաօդային սպառազինությամբ և «Իսկանդեր» տիպի օպերատիվ-մարտավարական համակարգով,

 

-ստեղծել ինժեներական ամրակառույցներով համալրված պաշտպանական բնագծեր,

 

-ունենալ անկախ ռազմական փորձագետների գնահատմամբ, տարածաշրջանի ամենամարտունակ բանակներից մեկը,

 

-և, վերջապես՝ միջազգային հարթակներում, հարկ եղած դեպքում, կարողանալ ներկայացնել սեփական շահերից բխող տեսակետ և լինել լսելի...

 

Ասել է թե՝ ավելի լավ չէր, արդյո՞ք, ապրել «նախկին թալանչիների» կողմից «ավերված» այդպիսի երկրում, քան այն «Հայրենիքում», որը խոսքով ժողովրդավար ու շենացող է, իսկ իրականում՝ բռնապետական և օր-օրի հյուծվող...