Ավիացիայից առաջ կյանքը այլ էր, կարելի է ասել` ոչինչ (լուսանկարներ)

‹‹Օդային մարտիկները››

Կապիտան Նարեկ Սարգսյան

Կապիտան Նարեկ Սարգսյանը պատմում է, որ օդաչու դառնալու երազանքը մանկուց է ունեցել: ‹‹Շատերն են երազում դառնալ օդաչու, սակայն միայն հաջողակներին է բախտը ժպտում››,-ասում է կապիտանն ու հավելում, որ բախտը ժպտում միայն նրանց, ովքեր ամենաշատն են երազում, ամենաշատն են աշխատում ու ամենաշատն են տանջվում: ‹‹Այլ կերպ հնարավոր չի, երկինքը ծույլերին, վախկոտներին ու հիասթափվողներին չի ընդունում: Օդաչու դառնում են միայն նրանք, ովքեր աստծո կողմից տրված շնորհ ունեն, բայց առանց ջանքեր գործադրելու անհնար է այդ շնորհն իրագործել››:
Նարեկի առաջին թռիչքը եղել է 2009 թվականի հուլիսի 4-ին: Ասում է` այդ օրը փոխել է իր կյանքը, ապրելակերպը, ցանկությունները:
‹‹Ավիացիայից առաջ կյանքը այլ էր, կարելի է ասել` ոչինչ, ավիացիայից հետո կյանքը գունեղ է: Ես չեմ կարող բառերով նկարագրել, թե ավիացիան, երկինքը ինչ է տվել ինձ: Կյանքի ու մարդկանց հանդեպ վերաբերմունքն է փոխվել, դառնում ես ավելի դրական ու ավելի բարի››,- ասում է կապիտան Սարգսյանը` հավելելով, որ այժմ նպատակ ունի դառնալ լավագույնը, անընդհատ կատարելագործվել ու դառնալ օրինակ ապագա կուրսանտների համար:

***

Փոխգնդապետ Սերգեյ Գասպարյան

Փոխգնդապետ Սերգեյ Գասպարյանը ՀՀ զինված ուժերում է 1994 թվականից: ‹‹Ինչպե՞ս որոշեցիք, որ պետք է դառնաք օդաչու›› հարցին պատասխանում է. ‹‹Բոլորի պատմությունն էլ նույնն է, մենք այստեղ ենք սիրուց, երազանքից դրդված: Ասում են` ամուսնությունները երկու տեսակի են լինում` հաշվարկով և սիրո վրա հիմնված: Ավիացիան` սիրո վրա հիմնված ամուսնություն է››,- ասում է փոխգնդապետն ու հավելում, որ 23 տարվա համատեղ կյանքի ընթացքում սերն ավիացիայի հանդեպ միայն ավելացել է:
Փոխգնդապետը խոստովանում է, որ տարեցտարի ավիացիան ավելի որակյալ ու զարգացած է դառնում: ‹‹Ունենք կուրսանտներ, երիտասարդ օդաչուներ, ովքեր շատ լավ են տիրապետում իրենց գործին: Սիրում են իրենց աշխատանքն ու ամբողջությամբ նվիրվում են ավիացիային: Եթե ուզում ես դառնալ լավ օդաչու, ապա ուրիշ տարբերակ չկա, քան ամբողջությամբ ու անմնացորդ նվիրվել ավիացիային: Միայն այդ ժամանակ է օդաչուն հասնում հաջողության››,-ասում է փոխգնդապետը:

***

Գնդապետ Արմեն Ներսեսյան

Գնդապետ Արմեն Ներսեսյանը ՀՀ զինված ուժերում է 1993 թվականից: Ներկա դրությամբ ՀՀ ՊՆ զորամասերից մեկի հրամանատարն է: Կատակով ասում է, որ մինչ հայկական ավիացիայի շարքերը համալրելը թե՛ ՀՀ ՊՆ Մարշալ Արմենակ Խանփերյանցի անվան ռազմական ավիացիոն համալսարանի կուրսանտները, թե՛ երիտասարդ օդաչուները, սպասարկող անձնակազմը, հրահանգիչները իր ձեռքի տակով են անցնում, ստանում անհրաժեշտ գիտելիքներ ու մասնագիտական փորձ: Գնդապետը հավաստիացնում է, որ ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ, ավիացիան համարվում է էլիտար ստորաբաժանում, օդաչուներն էլ տարբերվում են մնացած զինծառայողներից: ‹‹Պատճառն այն է, որ օդաչուի ճակատագիրը տրվում է ի վերուստ: Նա չի կարող երազել այլ մասնագիտության մասին, սակայն դառնա օդաչու: Հենց այդ պատճառով էլ աշխարհի բոլոր երկրներում օդաչուները տարբերվում են››,- ասում է գնդապետն ու հավելում է. ‹‹Անձնական փորձից եմ ասում››:
Ավիացիայի հանդեպ սերը գնդապետ Ներսեսյանի մոտ ծնվել է դեռևս 90-ականներին Արցախյան ազատամարտի ժամանակ: ‹‹Այդ ժամանակ ապրում էինք Շահումյանում ու պատերազմից առաջինը, որ տպավորվել է հիշողությանս մեջ` ավիացիայի կատարած աշխատանքն է, թե ինչպես էին օգնում ժողովրդին, ինչպես էին մարդկանց փրկում, ինչպես էին զենք ու վառելիք հասցնում: Հենց այդ ժամանակ էլ ինձ մոտ սեր ու հարգանք առաջացավ դեպի ավիացիան: Երջանիկ եմ, որ երազանքս դարձավ նպատակ, հետո իրականություն››,- ասում է նա:
Գնդապետը խոստովանում է, որ օդաչուի մասնագիտությունը բարդ է. այն անընդհատ կատարելագործվելու, անընդհատ սովորելու ու միշտ երազելու մասնագիտություն է: ‹‹Պետք է վստահ լինես քո ուժերին, քո կամքին: Օդաչուն ազատ մարդ է: Երկնքում ամեն ինչի մասին մոռացվում է ու աշխարհը բոլորին ուրիշ կերպ է ընկալվում: Ու քանի որ այսօր մեր տոնն է, բոլոր օդաչուներին մաղթում եմ կապույտ երկինք և որ յուրաքանչյուր օդաչուի թռիչքը ունենա վայրէջք››:

ՀՀ Պաշտպանության նախարարության ֆեյսբուքյան էջից