Հայոց Եկեղեցին, որ աստվածային զորությամբ հաղթահարել է իրեն կլանել փորձող բոլորին, այսօր էլ և ցկատարած աշխարհի մնալու է ՀԱՂԹԱԿԱՆ

Հայոց Եկեղեցին իր ողջ պատմության ընթացքին հզոր է եղել, նույնիսկ 1930-ական թթ., երբ աթեիստ «հայ» անդեմ, անկամ ու անողնաշար բոլշևիկների կացնահարումներով առատապես հոսում էր նաև արյունը Հայոց Եկեղեցու, Եկեղեցին Հայկական իր մեկ տասնյակ հոգևորականներով մնում էր հաղթական ու հզոր: Եվ ի հեճուկս ամենքի, մանավանդ, օտարներին վաճառվող «հայ» իշխանների ու պաշտոնյաների՝ Հայոց Եկեղեցին վճռակամ ու նպատակասլաց մնում էր կանգուն Հայրենի հողին և գտնում էր հնարն ու միջոցը հայրենաշինության ու ազգակերտման:

Այսօ՛ր էլ նույնն է. նույն պատմական իրավիճակներն ենք ապրում, նույնն են նաև դերերը՝ այլ անձնանուններով, սակայն:

Կար ժամանակ, որ Հայրենի երկիրն ամրակուռ դարձվեր, հարազատ Ազգային Եկեղեցին է՛լ առավել պայծառանար՝ բոլորակատար հոգածությամբ Հայոց պետության, որպեսզի Հայաստանը լիներ հզորագույն և Ազգը հայոց լիներ բարոյական իր բարձունքին ու հոգևորապես միասնական, գտնվում էին մարդիկ, որոնք հուդայաբար Երկրի դռներն էին բացում օտարաց առաջ և մարդահաճոյաբար ընդունում այլադավաններին՝ հայ միտքն ու հոգին դարեր շարունակ թունավորողներին, ազգային միությունը դավողներին:

Իսկ Եկեղեցին Հայկական միշտ զգուշացրել է, հորդորել է՝ արդար բարձրաձայնությամբ և սրտացավ շշնջելով: Ավա՜ղ, Հայոց պատմության փրկարար փորձն ու իմաստությունը և պատգամն առ ոչինչ համարելով՝ իմաստուն էին ձևանում և իրենց մարդկային հիմարությամբ ու աճպարարություններով ծանրագույն հարվածներ էին կուտակում Հայոց երկնակամարում...

Հայոց Եկեղեցին, որ աստվածային զորությամբ հաղթահարել է իրեն կլանել փորձող բոլորին, այսօր էլ և ցկատարած աշխարհի մնալու է ՀԱՂԹԱԿԱՆ: Մնալու է և պահպանելու է իր սրբությունները, իր հոգեծին Ազգին ու իր երկիր դրախտավայրը՝ Հայաստանը:

Ա՛յս է Հայոց Եկեղեցու առաքելությունը և պատգամը բոլորին՝ ցնորական մերայնոց և նենգախոս օտարաց:

Աստվածակերտ Արարատն ու Սուրբ Էջմիածինն անհաս փառքի ճամփա են, որով կարող են քայլել ու սլանալ միմիայն նրանք, ովքեր տեսնում են Արագածի կատարին Երկնքից կախված մշտավառ ջահը:

Արդ, «ով անմեղ է, լիքը սիրով

Ու հավատով անսասան,

Ով նայում է վառ յոյսերով

Դէպի Հայոց ապագան,-

Նա կը տեսնի էն մշտավառ

Ջահը կախուած երկնքից,

Ասես` Աստծոյ աչքը պայծառ

Հսկում է ցած՝ երկնքից» (Հովհ. Թումանյան):

Ասողիկ աբեղա Կարապետյան

Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի

Զինվորյալ միաբան