«Առաջարկում եմ՝ մաթեմատիկայի և պատմության ուսուցիչները բոյկոտեն կամավոր ատեստավորման քննությունը». Արև Միքայելյան

«Դիմում եմ հարգելի այն քաղաքացիներին, ովքեր քննադատում են ուսուցչի կամավոր ատեստավորմանը մասնակցողներին, բոլոր ուսուցիչներին և ԶԼՄ-ներին։

Երբ նման պահանջ ներկայացրեց մեր նախարարությունը, ինձ մոտ էլ ըմբոստություն առաջացավ։ Ի՞նչ է նշանակում, թե պետք է մասնագիտական գիտելիքներդ ստուգեն, որ աշխատավարձ բարձրացնեն, այն դեպքում, երբ մենք էլ ենք պետական ծառայող, իսկ մեր նկատմամբ մշտապես խտրական վերաբերմունք է դրսևորվում։ Կտրականապես դեմ էի մասնակցելուն։ Բայց հետո ինձ հարց տվեցի, թե արդյո՞ք դա ավելի ազնիվ չէ, քան մինչ այդ գործող առաջին, երկրորդ և այլն աստիճանների տարակարգ ստանալու լարված պրոցեսները, որոնց շնորհիվ աշխատավարձը հինգ տարով 10%-ով է բարձրանում, հետո, եթե համապատասխան ընթացակարգն անցնես՝ 20%-ով կբարձրանար ևս հինգ տարով, հաջորդ հինգ տարում 30%-ով։ Մինչև 50%-ին տոկոսին հասնելը շատ ստրեսային համարեցի ու առաջին տարրակարգից այն կողմ այլևս չփորձեցի դիմել։ Կարծեցի, թե ի՞նչ վատ է, մասնագիտական գիտելիքները կստուգեն, հնարավոր է թեման ներկայացնելու հմտությունը մի քանի օրինակով կպարզեն։ Քաղծառայողներն էլ են քննություն հանձնում։ Մտորումներից հետո եկա այն եզրակացության, որ սա ավելի լավ լծակ է, որ ուսուցիչը մշտապես կատարելագործի իր գիտելիքները, չլճանա, քան անհամար փաստաթղթեր հավաքի։

Ասեմ նաև, որ առաջինն եմ մշտապես շեշտել, որ խաբեության հիմքն է դրված այն օրենքի հիմքում, որով մեզ վարձատրում են։ Օրինակ, եթե ունես շաբաթական 22 ժամ, աշխատում ես ամսեկան 4*22 ժամ, բայց վարձատրվում մեկ շաբաթի համար։ Իրականությունը սա է, որը օրենքով այնպես է ներկայացված, որ մեկ ամսվա հաշվարկ է 22 ժամը։ Մեր պետության «ֆինանսական շահերը պաշտպանող» հաշվապահները գիտեն, թե ինչպես թվերն իրար գումարեն, որ արդյունքը նվազման միտում դրսևորի։ Կեցցե՜ն գործակիցները։ Ասեմ, որ մշտապես բարձրաձայնել եմ, որ մեր աշխատավարձը ստորացուցիչ է ու անհամաչափ մեր կատարած աշխատանքին։ Բացի այդ զավեշտալի է այն պահանջը, որ վճարվում ես մեկ ամիս շաբաթը 22 ժամով աշխատելու համար 22 դասաժամի դիմաց, բայց պարտավոր ես դպրոցում մնալ 33 ժամ։ Կասե՞ք, թե ի՞նչն է պատճառը, որ այդ 11 ժամի համար չպիտի վարձատրվի ուսուցիչը։ Միշտ մտածել ու ասել եմ՝ ՈՒՍՈՒՑՉԻՆ ՍՏՐԿԱՑՐԵԼ ԵՆ ՕՐԵՆՔՈՎ, ՔԱՆԻ ՈՐ ԼՌՈՒՄ Է, ՀՆԱԶԱՆԴՎՈՒՄ ՈՒ ՀԱՆԴՈՒՐԺՈՒՄ Է ՆՄԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՄՈՒՆՔԸ։ Ես էլ բոլորիս հետ միասին։ Անհատները պայքարում են, դառնում «սև ագռավներ» ու հեռանում այս շատ կարևոր ոլորտից։
Իշխանության այս նոր առաջարկը լսելուց հետո կարծեցի, թե միգուցե մեր ղեկավարներն էլ են ուզում հասկանալ, թե ի՞նչ վիճակ է այսքան անտեսված ու վարկաբեկված կրթական համակարգում։ Միշտ դիմացինի մղումներում աշխատում եմ լավը տեսնել՝ մինչև ինքն իրեն կդրսևորի։

Այսօր պատկերն հետևյալն է։ Իշխանությունները ուսուցիչների հետ վարվեցին այնպես, ինչպես իշխանական լծակ ունեցող ատելությամբ լցված ստրկատերը իր ստրուկի նկատմամբ կվարվեր։

Կարծում եմ, որ թե՛ քննություն հանձնած, թե՛ չհանձնած ուսուցիչները միահամուռ պետք է պայքարեն իրենց արժանապատիվ իրավունքի համար։ Շուտով նման ատեստացիաները կդառնան պարտադիր, այնպես որ բոլորը պետք է կանգնեն այն ուսուցիչների կողքին, ովքեր համարձակություն են ունեցել առաջին քայլն անել դեպի անորոշություն ու մեզ բոլորիս բացահայտել են իշխանության իրական նպատակը։ Եթե այսօր մենք բոլորս միասնական չլինենք, մենք էլ մեր բնագավառում տանուլ կտանք։

Առաջարկում եմ, որպես առաջին քայլ՝ մաթեմատիկայի և պատմության ուսուցիչները բոյկոտեն ու մեկ մարդու նման չգնան կամավոր ատեստավորման քննությանը։ Նախորդ առարկայական քննական տոմսերից պարզ է դառնում, որ նման զավեշտալի տոմսեր էլ կազմած կլինեն նաև այդ առարկաներից։ Ձեռագիրը նույնն է։

Խնդրում եմ լրագրողների ուշադրությունն այս հարցի շուրջ։ Այնպիսի տպավորություն է, կարծես նման խնդիր գոյություն չունի մեր երկրում։ Կարծում եմ մի քիչ էլ հանրային հնչեղություն ունեցող ոչ ուղղորդված հարցերը պետք է լուսաբանեք։ Չէ՞ որ ուսուցիչներին վարկաբեկելը հավասարազոր է պետության հիմքերը խարխլելուն։ Կոչ եմ անում տարածել այս հոդվածը։

Իսկ հաջորդ քայլերը կխնդրեմ միասին քննարկենք սիրելի ուսուցիչներ։ Կյանքը ցույց է տալիս, որ մենք չենք կարող հույս դնել արհմիությունների վրա։ Գրեք առաջարկություններ»:

Արև Միքայելյանի ֆեյսբուքյան էջից