Երեկ Փաշինյանը խոստովանեց, որ ինքն է եղել հայ-իրանական տրանսպորտային արտերիայի փակման պատճառը

Սեպտեմբերի 15-ին, ՀՀ Ազգային ժողովում կառավարությանն ուղղված հարց ու պատասխանի ժամանակ, պարզ դարձավ, որ Գորիս-Կապան ճանապարհին իրանական մեքենաներից հարկահավաքն իր պատճառներն ուներ: Ինչպես պարզվեց, 2020-ի պատերազմի ավարտից հետո, երբ բանավոր պայմանավորվածություններ ձեռք բերվեցին, Նիկոլ Փաշինյանը մոռացավ համաձայնության գալ իրանական տրանսպորտային միջոցների ազատ ելումուտի մասին, հայ-իրանական տրանսպորտային արտերիայի անխափան աշխատանքի վերաբերյալ:

Ձեր ուշադրությունը ուզում ենq հրավիրել այն բանի վրա, որ Փաշինյանը չմոռացավ այս ճանապարհը հանձնել Ադրբեջանին՝ բանավոր համաձայնվելով, որ հայկական մեքենաներն անարգել կանցնեն այս ճանապարհով, և այս հարցի շուրջ նա նույնիսկ չի կարողացել գրավոր եռակողմ համաձայնություն ձեռք բերել: Ինչ վերաբերում է իրանական մեքենաներին, ապա նրա մտքով անգամ չէր անցնում համաձայնության գալ ադրբեջանցիների հետ:

Սովորաբար, նման ցածր մակարդակի բանակցողը կարող է լինել միայն աֆեկտի տակ, քանի որ ոչ մի նորմալ քաղաքական գործիչ, հատկապես պետության ղեկավարը, չէր «ստորագրի» նման բանավոր համաձայնությունների տակ: Սակայն այս փաստը ամոթալի է ոչ միայն Փաշինյանի, այլեւ հայ հասարակության համար: Այսքանից հետո ինչպե՞ս կարելի է հույս ունենալ, որ հայ ժողովրդին կհարգի գոնե մեկ քիչ թե շատ լուրջ երկիր:

Այս փաստը ցույց է տալիս նաև, թե ինչպիսի փնթի հասարակական տրամադրություններ են այսօր տիրում Հայաստանում: Այն ժողովուրդը, որը զրկված է տարրական ինքնապահպանման բնազդից չի կարող լուրջ ակնկալիքներ ունենալ այլ երկրներից իր անվտանգությունն ապահովելու առումով, քանի որ դա հակասում է նույնիսկ բնության օրենքներին:

Իրականում, սա է պատճառը, որ մենք ստիպված եղանք անցնել 1915 թվականի Ցեղասպանության միջով, այնուհետև անցնել հսկայական թվով տարածքների կորստի ճանապարհով:

Սա՛ է իրականությունը։