Աշխարհը նոր դարաշրջան է մտնում, դա նոր գաղութուրարության շրջանն է

19-րդ դարը մեծ պետությունների գաղութների համար պայքար էր իրենից ներկայացնում: Առաջին համաշխարհային պատերազմի հիմնական նպատակը հենց գաղութների համար մրցակցությունն էր, երբ միավորված Գերմանիան սկսեց հայտ ներկայացնել գաղութների վերաձևման համար:

 

Գաղութների հիմնական նպատակը տնտեսույունն էր՝ հումքի տիրապետում և սեփական ապրանքների իրացում:

 

1941-ին ԱՄՆ-ն ու Բրիտանիան կնքում են Ատլանտյան Խարտիան, որի իմաստն ազատ առևտրաշրջանառության սկզբունքն էր, կոմունիկացիաների վերահսկողությունն, առանց տեղի ժողովուրդների կարծիքը հայտնելու նրանց տարածքները գաղութացումից հրաժարումը և ՄԱԿ-ի ստեղծումը: Դրան միացան տասնյակ երկրներ, այդ թվում նաև Սովետական Միությունը: Ատլանտյան Խարտիան պատերազմից հետո ստեղծվելիք նոր աշխարհակարգի թեզիսներն էին:

 

Հիմա աշխարհը նորից փոխվում է, Միացյալ Նահանգների թուլացումը բացել է հավակնություններ ունեցող երկրների ախորժակը և ըստ էության նոր գաղութարարույան շրջան ենք մուտք գործում, որի իմաստը նորից հումքի վերահսկողությունն, լոգիստիկայի վերահսկողությունը, սեփական ապրանքների պրոտեկցիայով վաճառքը և աշխարքաղաքական հեգեմոնիան է:

 

Պրոցեսները պետք է փորձել ճիշտ հասկանալ, ճիշտ կողմնորոշվելու համար: