«Մենք չենք հաջողելու մինչ այն պահը, քանի դեռ մեծամասնությունը չի հասկացել, որ… ինքը լավ կապրի միայն ու միայն իր աշխատանքի շնորհիվ». Կարեն Քոչարյան

«Մենք չենք հաջողելու մինչ այն պահը, քանի դեռ մեծամասնությունը չի հասկացել, որ անկախ նրանից, թե ով է նախագահ կամ վարչապետ (Լևոնը, Ռոբերտը, Սերժը, Նիկոլը, թե ասենք Պինոչետը, Սադդամը կամ Բիսմարկն ու Դե Գոլը), որ ինքը լավ կապրի միայն ու միայն իր աշխատանքի շնորհիվ:

Քանի դեռ մեծամասնությունը ոգևորվում է Լոսիքիսոյի ՔԱՆԴԵԼՈՒ առաջարկով ու ոչ մի ռեակցիա չի տալիս մետրոյի նոր կայարան ԿԱՌՈՒՑԵԼՈՒ առաջարկին, քանի դեռ մեծամասնությունը ոգևորվում է «թալանը հետ բերելու և իրենց բաժանելու» նիկոլական կտերով, բայց չի արձագանքում մասնագիտություն (ոչ թե դիպլոմ) ձեռք բերելու լուրջ առաջարկներին, քանի դեռ մեծամասնության համար, օրինակ, Գագիկ Ջահանգիրյանը ՆՈՐ է և ՍՈՒՐԲ, իսկ Ռուբեն Վարդազարյանը նախկին է և մեղավոր, քանի դեռ գյուղացին սպասում է, որ սերմ և քիմիկատը պետությունն իրեն պետք է տա(սեփականաշնորհումից 30 տարի հետո, Կառլ), իսկ քաղաքի բնակիչը աշխատանքային ժամերին «бороздит просторы фейсбука» և սպասում է արտասահմանում բնակվող «քծիբ սփյուռքահայ բարեկամի» ֆինանսական օգնությանը, մեծամասնությունը ՎԱՏ Է ԱՊՐԵԼՈՒ:

ԵՎ ԺՈՂՈՎՈՐԴԸ (իսկ ավելի ստույգ՝ ընտրազանգվածը) ԱԶԳ չի դառնալու: Ինչ որ մարդիկ լավ կապրեն: Բայց դա կապ չունի ոչ նախկինների, ոչ էլ ներկաների հետ: Իհարկե լավ իշխանության օրոք մարդն իրեն ավելի պաշտպանված է զգում, համակարգերը քաոտիկ վիճակում չեն լինում, համատարած կաշառակերություն չի լինում և այլն, և այլն: Բայց այս կամ այն անհատի ԼԱՎ ԱՊՐԵԼՈՒ հետ դա քիչ կապ ունի: ԱՆՀԱՏԸ ԵՎ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ԼԱՎ ԱՊՐՈՒՄ ԵՆ, ԵՐԲ ԼԱՎ ԱՇԽԱՏՈՒՄ ԵՆ: Մնացածը հեքիաթների ժանրից է:

Կարեն Քոչարյանի ֆեյսբուքյան էջից