Իսլամիզմի հաղթանակը Աֆղանստանում, էապես էլ ավելի մեծացրեց քրիստոնյա Հայաստանի կաևորությունը մեր տարածաշրջանում

Իսլամիզմի հաղթանակը Աֆղանստանում, էապես էլ ավելի մեծացրեց քրիստոնյա Հայաստանի կաևորությունը մեր տարածաշրջանում: Մենք պարտավոր ենք դեպքերի և իրողությունների զարգացումը ի օգուտ մեզ շրջելու քաղաքական կամք և դիվանագիտական հմտություն ունենալ: Առավելագույն ջանքեր պետք է գործադրենք դիվանագիտական կոալիցիա ձևավորելու մեր դաշնակից պետությունների հետ, որոնց շահերին ևս հակասում են իսլամիստական և պանթյուրքիստական նկրտումները:

Այս ամենը բնականաբար չի կարող իրականացնել կապիտուլյացիոն այս իշխանությունը:

Եվ քանի որ ակնհայտորեն իսլամիստական ուժերը սեղմում են օղակը բոլոր այն կետերում, որտեղ հնարավորություն են տեսնում, զարկ տալով նաև պանթյուրքիստական նկրտումներին, ապա կանխատեսելի է, որ թուրքիան նույնպես ձգտելու է զարկ տալ Հարավային Կովկասը, հետևապես նաև Հայաստանը գրավելու իր ծրագրին:

 

Ստեղծված իրավիճակում ինչ դիքում է Հայաստանը.

 

Այլևս գաղտնիք չէ, որ.

 

1. Մեր երկրում իշխանության է մի ուժ, որի վարած քաղաքականության մեջ հստակ ուրվագծված է պրոթուրքական ուղղվածություն:

2. Մեր սահմանների անվտանգությունը պահող Զինված Ուժերի վերնախավը սպասարկում է կապիտուլյացիոն ռեժիմին:

3. Արմատական ընդդիմությունը դեռևս հույս է փայփայում կոնստրուկտիվիզմի դաշտում, երբ այլևս ժամանակ չկա:

4. Երկիրը, մասնավորապես մայրաքաղաքը, լցված է թրքախոս «տուրիստներով», այդ թվում և Պակիստանից եկած կասկածելի տարրեով, որոնց մասին շատ լավ գիտեն մեր հատուկ ծառայությունները:

5. Մեր ժողովուրդն էլ առկա և վերահաս վտանգին անհաղորդ, բացառապես զբաղված է իր հանապազօրյա հացի խնդրով, կարծելով քանի դեռ անձամբ իր դուռը չի թակել թուրքը, կարելի է սպասել...