Փողով վաճառվող իմ ժողովուրդ

Մենք Արցախը կորցրեցինք, բայց ուրախանում ենք ինչ որ նոր ճանապարհի կառուցումով։

Մենք հեռվանում ենք քրիստոնեությունից, բայց ուրախանում ենք եվրոպացիկի ինչ որ ներդրումային ծրագրի վրա։

 

Մենք ինքնիշխանությունն ենք կորցրել, բայց ուրախանում ենք տնտեսական ակտիվության վրա։

 

Մենք մեր պատիվն ենք կորցրել, բայց ուրախանում ենք տուրիզմի աճի վրա։

 

Մենք մեր հպարտությունն ենք կորցրել, բայց ուրախանում ենք կողքինին ունեզրկելու վրա։

Մենք մեր ապագան ենք կորցրել, բայց ուրախանում ենք թուրքի հետ սահման բացելու վրա...

 

Բոլոր մեր ուրախությունները պայմանավորված են միայն փողով։

 

Փող, փող, փող... Նույնիսկ պատերազմում զոհվածին են փողով մոռացության մատնում։ Փող, փող, փող...

 

Երկիր կա ուր փողը հայրենիք է կառուցում, երկիր էլ կա` քանդում։

Փողի հետևից վազելիս մենք քանդեցինք ամեն բան...

 

Շատ շուտով դուք բոլորդ հասկանալու եք, որ փողն այլևս ձեզ չի ուրախացնում, շրջվեք հետ ու հասկանաք, որ այլ բան էլ չկա, ոչնչացրել եք` դուք եք ու փողը...