«Հյուսիս-Հարավ» էլեկտրաէներգետիկ միջանցքը Ադրբեջանի տարածքով անցկացնելու էլեկտրաէներգետիկ համակարգերը գնալով միս ու արյուն է ստանում

Այս օրակարգն առավել քան ակտիվացավ 2018 թ.-ին, երբ Բաքվում հանդիպում անցկացրեցին երեք երկրների էներգետիկայի նախարարները: Իսկ արդեն 2019 թ.-ին կողմերը համաձայնագիր ստորագրեցին՝ նախագծի տեխնիկա-տնտեսական հիմնավորումն ապահովելու համար: Հատկանշական է, որ դրան զուգահեռ պաշտոնական Երևանը ջանք ու եռանդ չէր խնայում հայ-ռուսական ու հատկապես հայ-իրանական միջպետական օրակարգերը սնանկացնելու համար, ինչի արդյունքում «Հյուսիս-Հարավ» միջանցքի մաս կազմող Իրան-Հայաստան 3-րդ բարձրավոլտ օդային գիծը, որը պետք է շահագործման հանձնվեր դեռ 2019-ին, առ այսօր պատրաստ չէ: Դրա արադյունքում նաև այս ամսվա ընթացքում Սանկտ Պետերբուրգից դեպի Մումբայ առաջին բեռնատար գնացքն ուղարկվելու է Ադրբեջանի տարածքով, ինչը «Հյուսիս-Հարավ» միջանցքից Հայաստանի դուրսմղման հերթական ապացույցներից է:

Վերջերս Սանկտ-Պետերբուրգում անցկացված միջազգային տնտեսական ֆորումի շրջանակներում Ադրբեջանի տարածքով Իրանի ու Ռուսաստանի էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի սինխրոնիզացման հարցը կրկին ուշադրության կենտրոնում էր: Հարցը անկյունաքարային էր Ադրբեջանի փոխվարչապետի ելույթում, ինչպես նաև կուլուարային հանդիպումների ժամանակ:

 

Այսպես է իրականացվում էներգետիկ դիվանագիտությունը, որը մենք չունեինք երեկ, առավել ևս չունենք այսօր: Այն վաղը չունենալու պարագայում կարող ենք մոռանալ առաջիկայում Հայաստանի աշխարհաքաղաքական որևէ դերակատարման մասին: