Հունիսի 20․ ընտրությունը մերն է՝ մեռնե՞լ, թե՞ հարատևել

Այսօր ՀՀ-ում պաշտոնապես սկսվեց ԱԺ արտահերթ ընտրությունների քարոզարշավը, այսինքն՝ խաղասեղանին, որպես խաղադրույք, դրված է ՀՀ պետականության լինել-չլինելու հարցը:

 

Տարիներ առաջ Հայաստանը վարակվեց «NikCovid» հիվանդության «NikolaVirus» հարուցիչով, և քանի որ պետության՝ ի դեմս այդ ժամանակ գործող իշխանությունների, կողմից բավարար չափով պրոֆիլակտիկ աշխատանքներ (ախտահանում, վիրուսազերծում և այլն) չէին իրականացվել, այն տարածվելով՝ ախտահարեց ամբողջ երկիրը, և 2018 թվականի ապրիլից Հայաստանը պաշտոնապես հիվանդացավ «NikCovid» ծանր հիվանդությամբ:

 

«NikCovid»-ը շատ կարճ ժամանակահատվածում ոչնչացրեց անկախությունից ի վեր հայկական երկու պետությունների ունեցած բոլոր ձեռքբերումները պետական, ազգային, ռազմական, հասարակական, կրոնական, մշակութային և այլ բնագավառներում՝ իրագործելով մեր վաղեմի բոլոր թշնամիների և հակառակորդների դարավոր երազանքը, նրանց հանձնելով Արցախը և ՀՀ մի շարք ռազմավարական նշանակության տարածքներ:

Նոյեմբերի 9-ից սկսած՝ ՀՀ-ն և Արցախը կարելի է համեմատել ծանր հիվանդ մոր ու երեխայի հետ․ մայրը և նրան պորտալարով միացած՝ տկար, բզկտված և բազմաթիվ վերքերով զավակը գտնվում են արհեստական շնչառության սարքին միացված:

Այդ սարքն ամեն դեպքում հունիսի 20-ին անջատվելու է։

 

Ըստ այդմ՝ եթե մենք, մինչև ամսի 20-ը, կատարենք անհրաժեշտ բուժական գործողությունները, ուրեմն սարքը, նրան միացված հիվանդների առողջացման հիմքով, կանջատվի։ Իսկ եթե այս ծանր իրավիճակին չհամապատասխանող գործողություններ անենք, ինչն իրականում հավասարազոր է ոչ մի բան չանելուն՝ սարքը կմնա միացված, իսկ հիվանդները կոմայի մեջ, մահվանը ընդառաջ սպասողական վիճակում:

 

Երկու դեպքում էլ հունիսի 20-ը ճակատագրական՝ շրջադարձային օր է, և մենք՝ ամբողջ հայությունս, պիտի հստակ գիտակցենք կատարվելիքի ողջ պատասխանատվությունը և հետևանքները։