Հեռու տարեք ձեր կեղտոտ ձեռքերը Ղարաբաղից

Մարդ կա, որ աշխատում է որպես Վազգեն Սարգսյանի եղբայր: Այս մարդու անունը Արամ Սարգսյան է: Իր վերջին հարցազրույցում նա ասաց, որ այսօր Արցախում ապրելը հերոսություն է: Որ Արցախում երեխաներ ունենալը, բիզնես բացելը հերոսություն է: Նա ճիշտ է: Բայց արդյո՞ք նա ու իր նմանները (Գագիկ Մելքոնյան, Անդրանիկ Քոչարյան և այլն) իրավունք ունեն խոսելու Ղարաբաղի մասին:

Դուք 30 տարի թունավորեցիք հասարակության գիտակցությունը, ստեցիք այն մասին, որ Քոչարյանն իբր վաճառում է Մեղրին, մեղադրեցիք Քոչարյանին ռուսամետ լինելու համար և ասում էիք որ հենց Ռուսաստանին է պետք Մեղրին, իսկ այսօր ասում եք, որ «Ռուսաստանը թույլ չի տա, որ Մեղրիի միջանցքը բացվի»: Ո՞վ եք դուք, ինչպե՞ս եք ապրում, ինչպե՞ս չեք ամաչում ստելուց: Չե՞ք ամաչում ասել 30 տարի շարունակ ձեր ասածի ճիշտ հակառակը:

Քաղաքականությունը խիստ բարոյական բան է: Միայն խիստ բարոյական անձնավորություն է մտնում քաղաքականություն՝ ուրիշների կյանքն ավելի լավը դարձնելու համար՝ գիտակցելով, որ ինքը պետք է շատ դժվարությունների դիմանա, զրկանքներով անցնի: Բայց Արամի նման մարդիկ հայկական քաղաքականությունը վերածեցին սոցիալական ցածր պատասխանատվությամբ աղջկա, որը շրջանից մայրաքաղաք էր եկել ինչ-որ բանի հասնելու համար, բայց հետո համալսարան չի ընդունվել ու.... «пошла по рукам»:

Ոչինչ չի մոռացվի, և բոլորը պատասխանատվություն կկրեն այն բանի համար, որ 30 տարի շարունակ թունավորել են ժողովրդին և հասարակական գիտակցությունը:

Արմեն Միքայելյանի ֆեյսբուքյան էջից