Մի հավատացեք «ապագային». ձգտեք կայուն ու կանխատեսելի Այսօրվան. միայն այդ դեպքում կարող եք հանգիստ լինել Ապագայի համար

Ապագա, իհարկե, կա։ Այն կա՝ անկախ նրանից, թե ով է դրա մասին խոսում։ Լինելով, սակայն, չափում չունեցող կատեգորիա, ապագան վերածվում է պոպուլիստական դիսկուրսի՝ գեներացնելով անորոշություն ու անպատասխանատվություն։ Դա հատկապես ցայտուն կերպով է արտահայտվում ճգնաժամ ապրող հասարակություններում, որոնք գուցե քաղտեխնոլոգիաների ազդեցության ներքո կարող են կուլ տալ «ապագայի» կուտը, բայց միևնույն է՝ ներքուստ հստակություն ու որոշակիություն են պահանջում այսօվա վերաբերյալ։ Արդյունքում ճգնաժամի պայմաններում ապագայի դիսկուրսը կարող է իրեն թույլ տալ բացառապես այսօր հստակությամբ ու որոշակիությամբ առանձնացող ուժը։ Ապագա կերտելուն հավակնողը պետք է ցույց տա, որ Այսօր ունի դրա համար բոլոր անհրաժեշտ ու շոշափելի ռեսուրսները, պետք է Այսօր ունակ լինի կարճաժամկետ ու երկարաժամկետ հստակ ու մանրակրկիտ պլանավորման։ Մնացած բոլոր դեպքերում «ապագան» ընդամենը բաժակաճառ է։ Կամ էլ տեխնոլոգիա (այլևս անհետաքրքիր)։