Մենք ամբողջ ազգով կարող ենք ամեն ինչ փրկել, երբեք ուշ չէ. որքան էլ այս վիճակը վատ է թվում, բայց մեր ազգն ավելի վատ օրեր է տեսել

Նամակ Հուսիկին

 

Հուսիկ ջան, լսել եմ՝ 10 կգ նիհարել ես. թշնամուն հանձնված Աղդամը քեզ հանգիստ չի թողնում, գլուխդ բարձին հանգիստ դնել չես կարողանում։ Կատվախոտի հաբեր ընդունիր։ Ես գիտեմ, որ դու սեպտեմբերի 27-ին կամավոր առաջնագիծ էիր մեկնել և քո վաշտով պաշտպանել էիք Աղդամի ամեն մի թիզ հողը։ Դու մեղավոր չես։ Դու շատ ապրես, 105-ի ընկերներն ինձ պատմել են՝ ինչքան արագ ես յուրացրել «Կորդ» գնդացիրը։ Իսկ քարտեզները, որոնք դու կազմել էիր ականանետի համար, շատ լավ ցույց տվեց թշնամուն՝ ում հետ գործ ունեն։ Ինձ պատմել են նաև քո՝ դեպի թշնամու թիկունքը գիշերային դիվերսիայի մասին։ Շատ ճիշտ որոշում էր անձրևոտ այդ գիշերն առաջ գնալը, բայց ափսոս, որ մինչև լույս չհասցրին ձեզ թիկունքից օգնության հասնել ու ստիպված եղաք նահանջել։ Ոչինչ։ Թշնամին քունը կորցրեց դրան հաջորդող 3 օրերի ընթացքում, իրենց հրետանին էլ չլռեց 5 օր։ Տղաները բլինդաժում ծիծաղում էին ու սպասում, որ թշնամին կվատնի ամբողջ զինամթերքը։ Անհամբեր սպասում էին հակահարձակման հրամանին, բայց այն այդպես էլ չեղավ։ Ծիծաղելի էր, երբ պատերազմի 5-րդ օրը դուք միմյանց հետ ռադիոկապով կեղծ–դիվերսիա էիք խաղում։

Դու ճիշտ էիր․ նրանց ռադիոկապի գաղտնալսումը բացահայտել էր պատրաստվող օպերացիան, ձեր գլխին տոննաներով արկեր թափվեցին։ Բայց դուք այդ ժամանակ էլ էիք ծիծաղում։ Մի՛ մտածիր, ոչինչ զուր չէր։ Այդ ստահակները ոչինչ էին առանց իրենց մեծ եղբոր ու թմրամոլ-վարձկան տեռորիստների։

 

Ճի՞շտ է ասում Մարտինը, որ քեզ հեռացրել են աշխատանքից։ Նրանք դա արել են, որովհետև դու աշխատել ես նաև Սերժի օրո՞ք։ Դա ճի՞շտ է։ Չեմ կարողանում դրան հավատալ։ Այլ պատճառ փնտրիր։ Ինձ Լիլիթն ասաց, որ դու թաքուն մտածում ես Մոսկվա տեղափոխվելու մասին։ Քույրս ինձ չէր ստի։ Եղբայր, մի՛ շտապիր, մի քիչ սպասիր։ Մեր պապն ասում էր՝ «Աստված մեզ մեկ վայրկյան ավելի համբերություն տա, քան մեր թշնամուն»։

 

Տե՛ս, վարչապետը հրաժարական է տվել ու հայտարարել է արտահերթ ընտրությունների մասին։ Ես հիշում եմ, որ դու ասում էիր՝ ընտրելու մարդ չկա։ Ներկաները այն չեն, իսկ նախկինների վերադարձ չես ուզում։ Շատերն են կարծում, որ ամեն ինչ արդեն որոշված է և այս ընտրությունների ելքը նույնպես կանխորոշված է։

 

Լսի՛ր, 30 կուսակցություն թույլ չի տա՝ արդյունքը կեղծեն։ Ես քեզ վստահեցնում եմ՝ այսօրվա մեր հայերը նույնը չեն, ինչ մեկ տարի առաջ։ Ոչ 10, ոչ 100 հազար դրամը չեն կարող գնել որդեկորույս ծնողների ձայները։ Ես քեզ խնդրում եմ, մի՛ շտապիր հեռանալ։ Գոնե 3 ամիս սպասիր։ Աստված առաջ, բարին կլինի ու մի լույս կբացվի։

 

Լսի՛ր ինձ, ես տնտեսագետ եմ, դու գիտես, ես նույնիսկ կառավարությունում եմ աշխատել, վարչապետի խորհրդականն էի։ Հավատա՛ ինձ, ամեն ինչ կորած չէ։ Ես հաստատ գիտեմ, որ ամեն ինչ հնարավոր է ուղղել։ Միայն պետք է հավատալ, Հուսիկ ջան։ Մենք ամբողջ ազգով կարող ենք ամեն ինչ փրկել։ Երբեք ուշ չէ։ Որքան էլ այս վիճակը վատ է թվում, բայց մեր ազգն ավելի վատ օրեր է տեսել։

 

Մենք ցեղասպանություն ենք տեսել ու նորից վերածնվել։ Մեր ազգը Փյունիկի նման մոխրից վեր է հառնում, դա մեր գենի մեջ է։ Աստված է մեզ շնորհել այդ բացառիկ հատկությունը։ Հաղթահարել ենք, չէ՞։ Սա էլ կհաղթահարենք։ Լավ է լինելու։

 

Տեղափոխվել միշտ կհասցնես։ Դու իրո՞ք կարծում ես, որ մեր երկրում չկա մի երրորդ ուժ, որը կկարողանա երկրի ապագայի պատասխանատվությունն իր ուսերին վերցնել։ Դու իսկապե՞ս այդպես ես կարծում։ Ուզո՞ւմ ես՝ ծնկի գամ քո առաջ, խնդրեմ, որ չանես դա։ Հուսի՛կ, մի՛ հեռացիր։ Մոսկվայում քեզ ոչ ոք չի սպասում։ Օտար երկրում քո երեխաները կմոռանան հայերեն ու հայությունը։ Կամուսնանան օտարի հետ ու կմոռանան քեզ։ Կա՛նգ առ։ Օտար երկրում հազարավոր դոլարները քեզ չեն դարձնելու երջանիկ։ Հավատա՛ ինձ։ Տառապանքս փորձ ունի․ այս ամենի միջով ես ինքս արդեն անցել եմ։ Կգա մի օր ու դու կզղջաս այսօրվա քայլիդ համար։

 

Մի՛ շտապիր։ Ուղղակի հիմա հետևիր քաղաքական ընթացքին ու թեկնածուներին։ Իսկ երբ ժամանակը գա, անպայման գնա ու խղճիդ մտոք քո ընտրությունն արա։ Մեր հայրն ասում էր մեզ՝ «Արա այն, ինչ պարտավոր ես ու թող լինի այն, ինչ պետք է լինի»։ Արա դա, Հուսիկ ջան։

Սիրում եմ քեզ։

Մհեր։