Նիկոլ Փաշինյանի և Իլհամ Ալիևի գործողությունները սինքրոն բնույթ են կրու՞մ

Շատերն արդեն նկատել են, որ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի ագրեսիվ հայտարարությունները անպատասխան են մնում Փաշինյանի կողմից: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ալիևը անձամբ նվաստացուցիչ հայտարարություններ է անում Նիկոլի հասցեին, վերջինս նրան չի պատասխանում: Այնուամենայնիվ, միևնույն ժամանակ շատերը նշում էին, որ Ալիևի և Փաշինյանի գործողությունները որոշ չափով կրում են սինքրոն բնույթ:

Օրինակ, Փաշինյանի Սյունիք կատարած այցը համընկավ Ալիեւի այն հայտարարության հետ, որ «Սյունիքն ապագայում կդառնա Ադրբեջանի բաղկացուցիչ մաս»:

Իր նախընտրական ելույթներում Նիկոլը հայտարարում է, որ Հայաստանն այլեւս բանակ չի ունենալու՝ նշելով, որ ինքը կվերացնի 2-ամյա ծառայության ինստիտուտը՝ այն փոխարինելով յուրաքանչյուր 5 տարին մեկ 3 ամսյա զորակոչի համակարգով: Կարճ ժամանակ անց Ալիևը հայտարարեց, որ  «Ադրբեջանը թույլ չի տա, որ Հայաստանը բանակ ունենա և փորձի հասնել ռևանշի»:

Տպավորությունն այնպիսին է, որ Ալևի ու Փաշինյանի «վերելակում» ձեւավորված «հատուկ կապը» պահպանվում է մինչ օրս, և այդ կապի միջոցով նրանց գործողությունները սինքրոնիզացվում են: Սակայն հաշվի առնելով այն փաստը, որ Ադրբեջանը հաղթող կողմ է, իսկ Հայաստանը՝ պարտվող, այդ սինքրոնացումը միայն Ադրբեջանի օգտին է և աշխատում է ի վնաս Հայաստանի:

Հնարավո՞ր է, որ այս ամենը պատահականություն է: Իրականում, ամեն ինչ պատահական չէ, քանի որ վերջին 3 տարիների ընթացքում հայկական պետականության ոչնչացման ամբողջ գործընթացը մեզ հուշում է, որ Փաշինյանի և նրա թիմի իշխանության գալը և նրանց ձեռքով հայկական պետականության կազմաքանդման գործընթացը պլանավորված էր:

Սակայն դրան պետք է հավելել, որ ավելի քան 2000 տարվա պատմություն ունեցող հայ ժողովրդի համար այս իրողությունն իսկական ամոթ է, քանի որ նման նվաստացուցիչ պահվածքից հետո հայ ժողովրդի ներկայացուցիչները, նշանակություն չունի Հայաստանում, թե Սփյուռքում, ինչպես պետք է համոզի այլ ժողովուրդներին, որ նրանք պետք է ճանաչեն Հայոց Ցեղասպանությունը, պաշտպանեն Հայ դատը և այլն:

Կա մեկ դասական քաղաքագիտական ​​ճշմարտություն. այն ժողովուրդը, որն իրեն չի հարգում, չի կարող հարգանք պահանջել ուրիշներից: Եվ եթե հայ ժողովուրդը չի հասկանում այս պարզ քաղաքագիտական ​​աքսիոման, ապա վաղը այս ժողովուրդը կրկին ենթարկվելու է նոր հալածանքների և նոր ցեղասպանության, ինչը բնական կլինի: Քանի որ բնությունը չի կարող հանդուրժել նման ամոթալի պահվածքը, և հատկապես այն մարդկանցից, ովքեր արդեն մեկ անգամ հսկայական ողբերգություն են ունեցել և ոչ մի եզրակացություն չեն արել:

Սա՛ է իրականությունը

Դավիթ Մկրտչյան

Լուսանկարը՝ Regnum-ի: