Երբ Ալիևն ասում է, որ առանց տանկերի գրավելու է Երևանն ու Սևանը, նա չի կատակում, եթե, իհարկե, Փաշինյանը մնա իշխանության

44-օրյա պատերազմում հաղթելուց հետո Ալիեւն իր ժողովրդին ասում է, որ «Ադրբեջանի հաջորդ նպատակը կլինի հայկական պետականությունը»: Արդեն պաշտոնապես հայտարարվել է, որ Սյունիքը, Սևանը և Երևանը «հինավուրց ադրբեջանական տարածքներ են»: Այնուամենայնիվ, պետք է հասկանալ, որ սրանք պարզապես ակադեմիական վարժանքներ չեն: Այսպես կոչված Աքսորյալ Արևմտյան Ադրբեջանի խորհրդարանը, ինչպես նաև Աքսորյալ Արևմտյան Ադրբեջանի կառավարությունն արդեն սկսել են գործել Թուրքիայում: Ադրբեջանցիները ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության տարածքն են անվանում «Արևմտյան Ադրբեջան»:

Այնուամենայնիվ, ակնհայտ է, որ ներկա փուլում այս նախագիծը հնարավոր չէ իրականացնել, քանի որ Հայաստանը դեռ ֆորմալ պետություն է, այն ճանաչված է ՄԱԿ-ի կողմից: Հայերն ապրում են այս տարածքում, և որ ամենակարևորն է, Հայաստանը Ռուսաստանի հետ ունի մի շարք անվտանգային պայմանագրեր: Հաշվի առնելով վերոհիշյալ բոլորը՝ Ալիևը և Էրդողանը հասկանում են, որ անհնար է լուծել այդ խնդիրը ուժով, ուստի նրանք պետք է Հայաստանում ձևավորեն «5-րդ շարասյուն», որը պետք է դառնա հենարան Փաշինյանի համար և առաջին փուլում ներսից ոչնչացնել հայկական պետականությունը: Որպեսզի բարոյալքված Ժողովուրդը լքի իր հայրենիքը, և Ռուսաստանը հասկանա, որ անհուսալի պետությանը հավերժ աջակցելն իմաստ չունի: Այս համատեքստում է, որ Ալիևը և Էրդողանը հայտարարում են Հայաստանի հետ սահմաններ բացելու, բաց կոմունիկացիաների ստեղծման պատրաստակամության մասին, ինչը կամրապնդի «5-րդ շարասյան» դիրքերը Հայաստանում և կհիմնավորի Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը պահպանելու տրամաբանությանը:

Ավելին, վերջերս տարածվել էր մի վարկած, ըստ որի ընտրություններից առաջ Էրդողանը կայցելի Ղարաբաղ և Շուշիից կհայտարարի Հայաստանի հետ սահմանի բացման մասին: Այսպիսով, Էրդողանը կփորձի Փաշինյանին մեծ նվեր մատուցել ընտրություններից առաջ:

Փաշինյանն էլ իր հերթին նվեր է մատուցում Թուրքիային և Ադրբեջանին՝ նշելով, որ Հայաստանը կանոնավոր ​​բանակի կարիք չունի: ճիշտ է, նա դա չի հայտարարում բաց տեքստով և հրապարակավ, սակայն, փաստացիորեն, նա հենց այդպիսի առաջարկ է անում՝ ասելով, որ բանակի զոկարոչը պետք է իրականացվի ոչ թե կանոնավոր և 2 տարի ժամկետով, այլ պետք է իրականացվի 5 տարին մեկ՝ 3-ամսյա վարձավճարների տրամաբանությամբ:

Ցանկացած ռազմական փորձագետ կհաստատի, որ Փաշինյանի այս առաջարկը նշանակում է հայկական բանակի կազմալուծում և ոչնչացում, որն արդեն իսկ գտնվում է բարոյապես և հոգեպես բարդ իրավիճակում: Բայց որպեսզի Փաշինյանի այս առաջարկը հնարավոր լինի իրականացնել, նախևառաջ անհրաժեշտ էր 18 տարեկան երեխաներին տանել սպանդի Բայրաքթարների տակ, որպեսզի հայ ժողովրդի մեջ առաջանա բանակի հանդեպ մետաֆիզիկական վախ, այն՝ ինչն արդեն տեղի է ունեցել այսօր: Դրանից հետո ժողովրդին հրամցնել բանակը ոչնչացնելու գաղափարը` տեխնիկական խնդիր է:

Ոչ մի թուրքական ազդեցության գործակալ, եթե նա լիներ հայկական պետության ղեկավարի պաշտոնում, չէր համարձակվի նման առաջարկով հանդես գալ, և այն, ինչ այսօր Փաշինյանն անում է հայ ժողովրդի հետ, համեմատելի է Թալեաթ Փաշայի և Ջեմալ Փաշայի գործողությունների հետ: Տարբերությունն այն է, որ Թալեաթն ու նրա ընկերները ամեն ինչ արեցին բաց եղանակով, մինչդեռ Նիկոլ Փաշինյանն այդ ամենը անում է թաքնված ճանապարհով:

 Սա՛ է իրականությունը

Դավիթ Մկրտչյան