Նիկոլ, փաստն այն է, որ Քոչարյանի օրոք Արցախն ազատագրվեց, իսկ քո օրոք այն հանձնվեց

Նիկոլ Փաշինյանը որոշել է իր նախընտրական արշավը սկսել ամենակեղծ և սուտ հայտարարություններով: Այն մարդը, ով հանձնեց Արցախը, պատասխանատու է 5000 մարդու մահվան համար, և որը ստացել է թուրքամետ մարդու համբավ, որոշել է ամեն ինչ գլխիվայր շուռ տալ՝ «Գեբելսի քարոզչության» խաղի կանոնների համաձայն: Հավանաբար հույս ունենալով, որ այնքան բթամիտ մարդիկ կլինեն հասարակության մեջ, ովքեր 100 տոկոսանոց սուտը կընկալեն որպես ճշմարտություն:

Մասնավորապես, այսօր իր ելույթում Նիկոլ Փաշինյանը Ռոբերտ Քոչարյանին մեղադրեց ոչ ավել, ոչ պակաս «թուրքամետ դիրքորոշման» համար: Ասես փորձելով պատասխանել երկրորդ նախագահին, Նիկոլն իր ելույթում փորձեց օգտագործել Քոչարյանի հռետորական հայտարարությունները, որոնք իբր «հույս են տվել Ադրբեջանին», նա մեղադրեց Քոչարյանին նրա համար, որ նա իբր դուրս է բերել Արցախը բանակցային գործընթացից, որ իր օրոք տեղի է ունեցել հոկտեմբերի 27-ին ահաբեկչություն և այլն: Այնուամենայնիվ, զարմանալիորեն, այս շարքում մեղադրանք չկար այն մասին, որ «Քոչարյանը պատրաստվում էր հանձնել Մեղրին»:

Ըստ ամենայնի, Փաշինյանը կարծում է, որ քանի որ Մեղրիի հարցը շատ «թարմ» է, այդ թեզը կարող է չընկալվել նույնիսկ հասարակության ամենաբթամիտ խավում: Փաշինյանին լրջորեն պատասխանելը լուրջ քայլ չի լինի, քանի որ պոպուլիստ ստախոսը պետք է վերլուծվի հոգեբանության տեսանկյունից և չգնահատվեն նրա քաղաքական թեզերը: Քանի որ դա նույնը կլիներ, եթե Հիտլերը կամ Գեբելսը մեղադրեին իրենց հակառակորդներին հակասեմականության մեջ: Կամ Թալեաթ Փաշան մեղադրեր Հայոց Ցեղասպանության համար մեկ այլ մարդու:

Փաշինյանի պնդումներն այնքան վողորմելի ու խղճուկ են, որ այս ամենն այլևս հնարավոր չէ վերլուծել, քանի որ նա մեղադրում է թուրքամետ քաղաքականության մեջ մի մարդու, ում որոք Արցախն ազատագրվել է, սա ոչ միայն ծիծաղելի է, այլև պարադոքսալ:

Ամոթ է նաեւ, որ ի պատասխան Արցախը հանձնողի ելույթին ԱԺ-ն պատասխանեց ծափահարություններով: Սա նաև ցույց է տալիս Փաշինյանի թիմի բարոյական անկման մակարդակը, որն այլևս հնարավոր չէ փոխել:

Սա՛ է իրականությունը

Դավիթ Մկրտչյան