Պատերազմ Արցախում
Ուղիղ խոսք
Հայաստանը անցնում ա ինքնամաքրման ծանր փուլ, որից հետո, որևէ պարտության սիմվոլ՝ լ...
Կարդում եմ հիասթափության մասին տարբեր գրառումներ։
Ի՞նչ հիասթափություն։ Ումի՞ց։
Օնիկի՞ց։
Հին անեկդոտ կա, որ մարդ խեղդվում ա,էլ նավակ ա գալիս, էլ կատեռ, էլ վեռտալյոտ որ փրկեն, ասում ա րնձ Աստված կփրկի։
Հետո խեղդվում ա, էն աշխարհում մունաթ ա գալիս, թե բա խի չփրկիր, Աստված ասում ա, այ հորթ, բա էն նավակը, կատեռը, վեռտալյոտը քո կարծիքով ո՞վ էր ուղարկում։
Հիմա եթե մարդը շանս ուներ փրկվել հոկտեմբերի 2֊ին, հոկտեմբերի 19֊ին, հ...
Այդ ուղղաթիռը վաղուց չեն թռցրել, ժանգոտած չլինի՞. երկու տարի առաջ այս օրը
2 տարի առաջ, այս օրը։
Ուղղաթիռով Արցախ էին թռնում ամբողջ «արքունիքով», իբր անվտանգության խորհուրդների համատեղ նիստ անելու, իրականում՝ Աշոտիկին ծնունդի օրը տեսնելու։
P.S. Հիշում եք, չէ՞, ոնց էին կտում, թե. «Ուղղաթիռը եթե ամեն ամիս չթռնի, կփչանա, ստիպված ուղղաթիռով է թռնում»։ Այդ ուղղաթիռը վաղուց չեն թռցրել, ժանգոտած չլինի՞։
Կարեն Վրթանեսյանի ֆեյսբուքյան էջից
Շարժումը շարունակում է իր երթը, շարժման ընթացքում խնոցու պես հարելով, զատելով պի...
Շարժումը շարունակում է իր երթը, շարժման ընթացքում խնոցու պես հարելով, զատելով պիտանին անպետքից, օգտակարը վնասակարից, պարզն ու զուլալը պղտորից։ Շարժումը գնալով ինքնամաքրվում է ընթացքում կողքից կպած քուծուծներից ու գծուծ տարրերից։ Շարժումը ընթացքում թոթափվում է սին հույզերից, անհիմն հույսերից, ու կեղծ կույսերից։ Ժողովուրդը, շարժման մասնակիցները ընթացքում, ինչպես խնոցու խառնարանում՝ շփվում ու ճանաչում են միմյանց, ֆեյսբուքյան...
Հայերս զարմանալի ժողովուրդ ենք
Հայերս զարմանալի ժողովուրդ ենք։
Մեզ թվում է, թե աշխարհի բոլոր տաղանդավոր մարդիկ հայ են, բայց մեր միջից միշտ ամենաանտաղանդին ենք ընտրում։
Մեզ թվում է, թե ամբողջ աշխարհը մերն է, բայց մեր կորուսյալ հայրենիքի հանդեպ անտարբեր ենք մնում։
Մեզ թվում է, թե Հայաստանը մերն է, բայց մեր այգին անմշակ ենք թողնում։
Մեզ թվում է, թե քաղաքը, որտեղ ապրում ենք, մերն է, բայց այն կեղտոտ, անլվա ու փոշոտ ենք թողնում։&n...