«Ով էշ, ես՝ փալան»

Քաղաքական համակարգը միշտ ենթադրում է իշխանություն և ընդդիմություն: Իշխանությունները սովորաբար արդարացնում են, թե ինչո՞ւ է վարվող քաղաքականությունը ճիշտ, իսկ ընդդիմության նպատակը՝ առաջարկել այլընտրանքներ վարվող իշխանության համար:

Սա բնորոշ է բոլոր երկրներին: Սակայն, դեռ կայուն համակարգ չունեցող երկրներում շատ են մարդիկ, ովքեր շարժվում են ոչ թե այս կամ այն գաղափարով, այլ հետևյալ սկզբունքով՝ «ով էշ, ես՝ փալան», և դա հիմնականում բնորոշ է այն մարդկանց, ովքեր միշտ ուզում են մնալ իշխանության կողքին և օգտվել այդ նույն իշխանության բարիքներից: Նրանք չունեն ո՛չ գաղափար, ո՛չ արժեքներ և ո՛չ էլ սկզբունքներ: Նրանք միակ սկզբունքը իշխանական կերակրատաշտակից օգտվելն է, որի դիմաց նրանք պարտավոր են ծառայել իշխանությանը ցանկացած գնով:

Հենց այդ շարքից է երիտասարդ ՀՀԿ-ական Կարեն Ավագյանը, ով այսօր ծառայում է Սերժ Սարգսյանին, երեկ ծառայում էր Ռոբերտ Քոչարյանին, իսկ վաղը կարող է ծառայել ցանկացած մեկ այլ գործչի, ով տվյալ պահին կլինի իշխանություն, քանզի դա է այս երիտասարդ ՀՀԿ-ականի կյանքի գլխավոր իմաստը: Եթե վաղը իշխանության գան, ասենք, հականժդեհական ուժերը, նա հաճույքով կհիմնավորի, թե ինչ բացասական դեր է ունեցել Նժդեհը հայ ժողովրդի պատմության մեջ:

Սա մարդու տեսակ է, որ զարգանում և բազմանում է դեռ չզարգացած քաղաքական համակարգերի պարագայում: Մարդու տեսակ, ով իր գործունեությամբ բացասական օրինակ է ծառայում հանրության համար: Նա դարձել է յուրօրինակ ցինիզմի և պատեհապաշտության մարմնավորում, հասարակության մեջ հիասթափվածության և անհուսալիության մեսիջ ուղարկող:

Վստահ կարելի է ասել, որ վաղը, երբ Սերժ Սարգսյանն այլևս չլինի իշխանության մեջ, սույն երիտասարդ ՀՀԿ-ականը ամեն ինչ անելու է, որ ապագա իշխանության մեջ պահպանի իր դերակատարությունը: Աակայն հանրության գլխավոր խնդիրը պետք է լինի ազատվել նման անձանցից՝ դրանով իսկ ազդակ տալով, որ երկրում փոխվում է ոչ միայն իշխանություն, այլև գալիս են նոր արժեքներ և մարդկային սկզբունքներ, քանզի առանց դրա երկրում այս գաղջ մթնոլորտը հնարավոր չի լինի փոխել, նույնիսկ եթե փոխվի երկրի ղեկավարի անուն-ազգանունը: Դրանով իսկ հնարավոր կլինի փոխարինել «ով էշ, ես՝ փալան» սկզբունքը, իրավամբ սկզբունքային դիրքորոշումներով, որտեղ և՛ իշխանությունը կլինիչ սկզբունքային և՛ ընդդիմությունը, որից կշահենք մենք բոլորս:

Հակոբ Կարապետյան